FANDOM


"Da Funk"
DaFunk-okładka
Singiel zespołu Daft Punk
Album:

Homework

Numer ścieżki:

4

Kompozytorzy:

Thomas Bangalter, Guy-Manuel de Homem-Christo

Długość:

5:29 (wersja albumowa)
3:50 (dłuższa edycja radiowa)
2:41 (krótsza edycja radiowa)

Nagrywany:

maj 1995
Daft House

Data wydania:

1995 (Soma)
1996 (Virgin)

Strona B:

Rollin' & Scratchin' (1995)
Musique (1996)

Wytwórnia:

Soma Quality Recordings
Virgin Records

Producenci:

Daft Punk

Inne wydania:

Alive 1997 (remiks),
D.A.F.T.,
Musique Vol 1. 1993-2005,
Alive 2007 (remiks)

Singiel po singlu
Poprzedni:

The New Wave;
Indo Silver Club (niepodpisany)

Następny:

Around the World

Piosenki z albumu Homework
Poprzednia:

Revolution 909

Następna:

Phoenix

Piosenki z albumu Musique Vol. 1
Poprzednia:

Musique

Następna:

Around the World

Da Funk to czwarta piosenka oraz drugi singiel wydany z albumu Homework. Wydany został dwukrotnie przez dwie różne wytwórnie. Istnieją trzy główne wersje utworu: albumowa (5 minut i 29 sekund), dłuższa wersja radiowa (3 minuty i 50 sekund) oraz krótsza wersja radiowa (2 minuty i 41 sekund). Do piosenki powstał teledysk w reżyserii Spike'a Jonze.

Opis Edytuj

Da Funk to piosenka instrumentalna. Została nagrana w maju 1995 roku i po wydaniu przez Soma Quality Recordings początkowo nie miała dużego rozgłosu, zaś produkcję ograniczono jedynie do 2 tysięcy egzemplarzy. Popularność singla wzrosła, gdy zespół The Chemical Brothers zaczął grać piosenkę na swoich koncertach. Daft Punk zremiksował również ich piosenkę "Life is Sweet", która została wydana jako singiel, a remiks znalazł się na płycie. Po podpisaniu kontraktu z Virgin Records, singiel został wydany ponownie i sprzedał się do 1997 w ponad 30 tysiącach egzemplarzy.

Teledysk Edytuj

Teledysk, w reżyserii Spike'a Jonze, nosi tytuł Big City Nights. Jego akcja rozgrywa się w Nowym Jorku i opowiada o antropomorficznym psie o imieniu Charles, który ma złamaną nogę. Słucha on również piosenki "Da Funk" ze swojego radiomagnetofonu. Podczas wędrówki po mieście napotyka na różne przeciwności.

Wielu fanów doszukiwało się ukrytego przesłania w teledysku, m.in. o tolerancji. Thomas Bangalter skomentował to następująco:

Cudzy1 Tu nie ma żadnej historii. To po prostu człowiek-pies idący z radiomagnetofonem po Nowym Jorku. I tyle. Ludzie próbują to wyjaśniać: Czy to jest o tolerancji? Integracji? Urbanistyce? Nic z tych rzeczy. W tym naprawdę nie ma przesłania. Kiedyś powstanie sequel.[1] Cudzy2
Thomas Bangalter

Zapowiedziana kontynuacja teledysku powstała i posłużyła jako teledysk piosenki Fresh.

Odbiór Edytuj

Zarówno piosenka jak i teledysk uważana jest za klasykę muzyki house z lat 90. XX wieku. Utwór zyskał dużą popularność wspinając się na wysokie miejsca list przebojów w kilkunastu krajach, w tym na pierwsze miejsce na Hot Dance Club Songs Billboardu.

Lista piosenek Edytuj

12" (Soma) Edytuj

  1. "Da Funk" (strona A) – 5:30
  2. "Rollin' & Scratchin'" (strona B) – 7:38

12" (Virgin) Edytuj

  1. "Da Funk" (strona A) — 5:33
  2. "Musique" (strona B) — 6:52

CD Edytuj

  1. "Da Funk" (edycja radiowa) — 3:48
  2. "Da Funk" — 5:33
  3. "Ten Minutes of Funk" — 10:08

CD maxi Edytuj

  1. "Da Funk" (krótsza edycja radiowa) – 2:41
  2. "Da Funk" (dluzsza edycja radiowa) – 3:48
  3. "Da Funk" (wersja albumowa) – 5:35
  4. "Ten Minutes of Funk" – 10:08
  5. "Call Out Hook" – 0:10

Filmy Edytuj

Ciekawostki Edytuj

  • W albumie Homework znalazła się krótka piosenka Funk Ad, która jest piosenką Da Funk puszczoną od tyłu.

Przypisy


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.